als het menu niet zichtbaar is klik hier

recensie
concert in Amsterdam 2003
tangomaandblad
La Cadena,
december 2003:
Opus Cuatro, van tenor
tot bas
door Cor Glorie
De ene keer een rokerige rocktempel met het oorverdovende geweld van het Gotan Project en de andere keer een eerbiedwaardig Godshuis gevuld met sonore mannenstemmen. Je komt nog eens ergens als recensent van La Cadena...
Het was even zoeken in
de lichtroze buurt van Amsterdam, maar uiteindelijk
vond ik de Waalse Kerk, pittoresk verscholen aan een gracht. Het verraste me,
zo'n indrukwekkend grote, vrome ruimte midden tussen de grachtenpandjes, maar de
locatie was uitstekend gekozen voor het concert van die avond. Door de fraaie
akoestiek van de kerk én het geweldige volume van de vier zangers van
Opus Cuatro
, bleek het gebruik van
geluidsversterking volkomen onnodig. Tussen het publiek zag ik opvallend weinig
bekende tango-gezichten, wat mij een beetje huiverig maakte voor het verdere
verloop van de avond. Zat ik hier verkeerd of haperde er misschien iets aan de
PR van de Stichting Argentijnse Muziek, die het concert organiseerde? In het
programmaboekje stond dat het kwartet al in 1968 gevormd was uit een
studentenkoor in La Plata en toen vooral jazz en spirituals zong. Pas later werd
hun repertoire uitgebreid met tango's en andere Zuid-Amerikaanse muziek. De vier
heren hebben inmiddels 6 lp's en 6 cd's afgeleverd, waarvan er eentje in 2002 de
'Argentijnse Edison' voor de beste tango-cd van het jaar heeft gewonnen. Ik zat
weer met iets meer vertrouwen op het keiharde kerkbankje.
Voor tango's moest ik toch tot na de pauze wachten. Het eerste gedeelte van het optreden bestond uit een combinatie van Zuid-Amerikaanse volksmuziek met Noord-Amerikaanse negro-spirituals en jazz. Van een Peruaanse wals tot Duke Ellington en het paste nog naadloos bij elkaar ook. Vanaf de eerste maten werd ik overbluft door de fantastische stemkwaliteiten van Alberto Hassan, Marcelo Balsells, Hernando Irahola en Federico Galiana. Muziek waar ik normaliter niet echt warm voor loop, werd door de aanstekelijke vertolking van Opus Cuatro toch uiterst genietbaar. Met veel Latijns elan werden de nummers gebracht, soms a capella en soms met percussie of gitaarbegeleiding.
'Tangos, valses y
milongas', stond vermeld in het programma voor het tweede gedeelte van de avond.
Met La Cumparsita als eerste nummer en verder muziek van Gardel tot
Piazzolla werd nog drie kwartier volgezongen. Meestal als kwartet, maar ook
solistisch met pianobegeleiding. Originele arrangementen deden evergreens als
El Choclo en Mano a mano weer fris en nieuw klinken. Ik vond de
zonder begeleiding gezongen nummers, waarbij sommige stemmen als
muziekinstrument gebruikt werden en andere de melodieën zongen, het meest
aangenaam om te horen. Te meer omdat bijvoorbeeld een overbekende tango als
El día que me quieras dan toch heel anders klinkt dan je gewend bent. De uit
grafstenen gevormde vloer van de kerk werd door
Mariano en Marieke tijdens El
Firulete en Libertango op dansbaarheid getest, wat door het publiek
en ook door de leden van Opus Cuatro zeer gewaardeerd werd. Na een door de
enthousiaste toehoorders afgedwongen, wederom virtuoos gezongen toegift, stond
ik om half elf met een voldaan gevoel weer buiten.![]()
Dit kerkbezoek was mij uitstekend bevallen!